به درستی که شیعیان ما قلبشان از هر ناخالصی و حیله و تزویر پاک است.
إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ ( التفسیر المنسوب الی الامام الحسن العسکری(ع) ص( ۳۰۹
*****************************************
کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند.
من اَحبک نهاک و من اَبغضک اَغراك. (نزهه الناظر،ص ۸۸)
*****************************************
از نشانه های عالم، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است.
من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر. (بحارالانوار،ج۷۵،ص۱۱۹)
*****************************************
چیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد.
لا تقولوا باَلسنَتکم ما ینقُص عَن قَدَرَکم. (جلاءالعیون،ج۲ص۲۰۵)
*****************************************
بخشندهترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش کند.
إنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو. (کشف الغمّة، ج۲، ص ۳۰)
*****************************************
نیاز مردم به شما از نعمت های خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید.
إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ. (نزهه الناظر،ص۸۱)
*****************************************
از نشانه هاى خوش نامى و نیك بختى، همنشینى با خردمندان است.
مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى أهلِ العُقولِ. (بحارالأنوار، ج ۷۵، ص۱۱۹)
*****************************************
اى مردم در خوبى ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده اید، به حساب نیاورید.
اَ يُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا. (بحارالأنوار، ج ۷۵، ص۲۱)
*****************************************
عقل جز به پیروی از «حق» کمال نمی یابد آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی شود؟
لا یُکمَلُ العَقلُ اِلّا بِاتِّباعِ الحَق اَلاتَرَونَ اَنَّ الحَق لا یُعمَلُ بِه وَ الباطِل لا یُتَناهی عَنه. (اعلام الدین، ص ۲۹۸)
*****************************************
همانا مردمان، بنده دنيايند و دين لقلقه زبان آنهاست و هر جا منافعشان [به وسيله دين] بيشتر تأمين شود، زبان مى چرخانند و چون به بلا آزموده شوند آنگاه دين داران اندكند.
ان الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی ألسنتهم یحوطونه ما درّت معائشهم فإذا محصّوآ بالبلاء قلّ الدیّانون. (تحف العقول/ ۲۴۵)